De ontruiming stond gepland voor donderdag 12 november, vanaf 10.00 uur. De gemeente De Fryske Marren had daarvoor al afspraken gemaakt met een externe partij. Het gemeentebestuur wilde de gebruikte parkeerplaats laten ontruimen, ook al woont er daadwerkelijk iemand in de caravan. De bewoonster probeerde de ingreep op het laatste moment tegen te houden. Ze had naar eigen zeggen geen andere woonruimte en wist niet waar ze naartoe moest als de gemeente haar caravan zou laten verwijderen. Bij de rechtbank Noord-Nederland kreeg ze voorlopig gehoor. De gemeente wilde niet langer wachten Het conflict begon op 17 maart, toen de gemeente de vrouw een last onder bestuursdwang oplegde. Volgens het gemeentebestuur gebruikte ze de parkeerplaats in strijd met de regels die daar gelden. Ze moest daarom een einde maken aan die situatie. Bij een last onder bestuursdwang kan een gemeente zelf ingrijpen wanneer iemand niet aan een opgelegde verplichting voldoet. In dit geval ging het om het ontruimen van de parkeerplaats. De gemeente kon daarvoor een externe partij inschakelen. De vrouw maakte bezwaar tegen het besluit, maar deed dat volgens de gemeente te laat. Ze had ook geen geldige reden gegeven voor het overschrijden van de bezwaartermijn. Daarom verklaarde het gemeentebestuur haar bezwaar op 15 oktober niet-ontvankelijk, zonder de inhoud van het bezwaar opnieuw te beoordelen. Een week later, op 22 oktober, kreeg ze te horen dat de bestuursdwang op 12 november zou worden uitgevoerd. De vrouw stelde beroep in tegen de beslissing op haar bezwaar en vroeg de voorzieningenrechter om de uitvoering voorlopig tegen te houden. Op 9 november nam de griffier van de rechtbank telefonisch contact op met de gemeente. Daarbij bleek dat het gemeentebestuur niet bereid was om de ontruiming uit te stellen totdat de rechter een beslissing had genomen. De afspraken met de uitvoerende partij waren immers al gemaakt. De rechter kijkt naar iets anders dan de parkeerregels De voorzieningenrechter moest daardoor snel beslissen. Als de gemeente de parkeerplaats zou laten ontruimen voordat de zaak op een zitting kon worden behandeld, kon dat voor de vrouw grote gevolgen hebben. Uit de uitspraak van 10 november blijkt waarom de rechter ingreep. De vrouw woont daadwerkelijk in de caravan en heeft naar eigen zeggen geen andere woonruimte. Daardoor gaat het niet uitsluitend om een voertuig dat ergens staat waar dat niet mag, maar ook om haar fundamentele rechten op het gebied van wonen. De rechter vindt dat de belangen van de vrouw onevenredig kunnen worden geschaad wanneer de gemeente de bestuursdwang meteen uitvoert. Een ontruiming zou mogelijk gevolgen hebben die achteraf moeilijk of helemaal niet meer ongedaan kunnen worden gemaakt. Daarom wordt het gemeentelijke besluit van 15 oktober tijdelijk geschorst. De geplande ontruiming van 12 november wordt daarmee tegengehouden, zodat de rechter eerst verder naar de zaak kan kijken. Opmerkelijk is dat de rechter daarmee nog geen definitief oordeel geeft over de vraag of de vrouw de parkeerplaats mag gebruiken. Voorlopig weegt het voorkomen van mogelijk onomkeerbare gevolgen zwaarder dan het direct uitvoeren van het gemeentelijke besluit. Vandaag opnieuw bij de rechter Vandaag buigt de voorzieningenrechter zich opnieuw over het conflict. Tijdens de zitting wordt besproken of de tijdelijke schorsing van het gemeentelijke besluit moet blijven gelden, of dat de gemeente alsnog verder mag met de ontruiming. De vrouw zegt dat ze nergens anders terechtkan, terwijl de gemeente vasthoudt aan het standpunt dat de parkeerplaats niet op deze manier mag worden gebruikt. Voor de bewoonster staat daarmee veel op het spel: het gaat om de plek waar ze daadwerkelijk woont. De rechtszaak draait daardoor om meer dan alleen parkeerregels. De rechter moet beoordelen hoe zwaar de persoonlijke omstandigheden van de vrouw wegen tegenover het belang van de gemeente om de regels te handhaven.