Op dit moment staan de zaken er niet zo goed voor bij Porsche. Modellen die niet aanslaan (denk aan de Macan EV), een Chinese markt die bijna wegvalt en hoge importtarieven in de VS. Het is echter niet de eerste keer. Porsche had het ook zwaar begin jaren 90.

Ook toen had het merk te maken met diverse tegenslagen. Het grappige is dat Porsche, ondanks die financieel niet al te beste periode, wel de mooiste pareltjes maakte die tegenwoordig heel erg in trek zijn. Denk aan de 968 Club Sport, de late 928 GTS-modellen en diverse 911 Turbo- en RS-modellen. En deze 911 is misschien wel het beste voorbeeld.

Een Porsche 911 Carrera RS 3.8 uit 1993

Het is namelijk een Porsche 911 Carrera RS 3.8 uit 1993. Toen die auto net op de markt kwam, zag de autopers het als de zoveelste poging van Porsche om iets van geld te verdienen met de 911. Helemaal grappig is dat de auto als rijdersauto werd gewaardeerd, maar dat de jaren begonnen te tellen voor het model.

Maar juist die ouderwetse inslag maakt hem nu onweerstaanbaar voor verzamelaars. De 964-generatie (zo heet de 911 die tussen 1989 en 1994 gebouwd werd) is misschien wel de heilige graal. Modern genoeg om een weekendje mee op pad te gaan, maar nog met de ouderwetse 911-sensaties.

Dat is ook te zien aan de prijs: dit exemplaar is namelijk bij The London Auction 2026 van RM Sotheby’s verkocht. Bij de prestigieuze veiling werd de auto afgehamerd op 1.242.500 Britse pond. Bijzonder veel geld voor een auto die nieuw nog geen tien procent daarvan kostte.

Het is zo’n auto waarvan alles goed is. De 911 werd nieuw geleverd aan zijn eerste eigenaar, die de auto van 1993 tot voor kort in Spanje had. Die reed er wel mee, maar niet veel. In totaal staat er iets meer dan 10.000 kilometer op de klok. Het is dus zeker geen auto die meteen werd ingewikkeld in vershoudfolie, maar de jaarlijkse kilometers bleven beperkt tot het jaarlijkse bezoekje aan het paellarestaurant verderop.

Wat maakt de RS 3.8 zo bijzonder?

De basis is de gewone Carrera RS, wat op zichzelf al een van de meest gewilde Porsches is. Dat is een 3.6, dit is een 3.8. Die heeft aanzienlijk meer vermogen: 300 pk in plaats van 260 pk. En waar de gewone RS eruitziet als een Carrera met Cup-velgen, heeft de 3.8 RS een breder koetswerk, Speedline-velgen met een diepe velgrand en een lekker dik aangezette spoiler.

Ga je erin zitten, dan zie je dat de 964 inderdaad al verouderd was in de jaren 90. Maar dat is nu juist een voordeel, want vaak is iets wat destijds modern was, nu hopeloos verouderd. De 964 is vrij tijdloos, met een paar ronde klokken, de kenmerkende rechtopstaande voorruit en hangende pedalen.

Het RS-verhaal zie je binnenin ook. Dat uit zich in de racekuipen, echte Recaro Pole Position-stoelen. Daarnaast is er een sportstuurwiel van Atiwe. Het is een RS, dus er is heel erg veel niet aanwezig. Dus geen achterbank, dunner glas, minder isolatie en minder bekleding. Alles voor een lager gewicht en een intensere rijervaring.

Dus Porsche, mochten jullie meelezen: ja, grote crossovers zijn geweldig om veel geld mee te verdienen, maar als je gewoon elke paar maanden een nieuwe GT3-variant op de markt brengt die net even wat kaler, rauwer en heftiger is dan de vorige, houd je in elk geval de merkbeleving goed in stand. Want uiteindelijk hebben Porsches hun imago te danken aan dit soort auto’s.