Zak Brown moet dit jaar zijn meerdere erkennen in Mercedes, maar met twee constructeurstitels en een rijderstitel voor Lando Norris heeft de Amerikaanse CEO met McLaren twee bijzonder succesvolle seizoenen achter de rug. Maar hoe verhouden de constructeurstitels zich tot elkaar en tot de weg die McLaren met Norris heeft afgelegd? Brown geeft in The F1 Show Podcast antwoord op deze vraag. McLaren zette in 2023 na een aantal mindere jaren eindelijk weer koers richting de top van de Formule 1. Sinds 2013 wist de Britse renstal slechts één keer bij de beste drie teams in het constructeurskampioenschap te eindigen en dat was in het coronajaar 2020. In de tweede helft van 2023 werd een duidelijke stap voorwaarts gezet en in 2024 kon het team uit Woking met Norris zelf lang om de wereldtitel strijden. Verstappen bleek dat jaar echter een maatje te groot voor Norris, maar McLaren wist wel de eerste constructeurstitel sinds 1998 in de wacht te slepen. Het was tevens het eerste grote succes van Brown, die zich in 2016 bij McLaren voegde en in 2018 de CEO van McLaren Racing werd. Het succes van 2024 werd een jaar later zelfs overtroffen. Naast de constructeurstitel werd ditmaal ook de rijderstitel binnengehaald. Maar hoe staan deze successen eigenlijk in verhouding tot elkaar? Brown laat zich daar desgevraagd over uit. "De eerste (titel) is natuurlijk altijd de eerste, en het is lastig om dat gevoel te overtreffen", begint de Amerikaan. "Maar wat 2025 zo bijzonder maakte, ik ben namelijk opgegroeid in het tijdperk van (Ayrton, red.) Senna versus (Alain, red.) Prost, was de strijd tussen Lando en Oscar. En met die Max-gast er ook nog eens bij", refereert Brown met een grote glimlach op zijn gezicht aan Verstappen, die uiteindelijk net niet kon voorkomen dat Norris zijn eerste wereldtitel op het hoogste autosportpodium kon vieren. Norris hield na de race in Abu Dhabi twee punten van zijn ooit reusachtige voorsprong op Verstappen over. Gelijke behandeling Brown schenkt vervolgens ook aandacht aan de prestatie van McLaren. "Het team heeft zulk goed werk geleverd. De auto was namelijk ontzettend dominant. Op een gegeven moment in het seizoen was het nog enkel de vraag 'wanneer' en niet meer 'of' we het constructeurskampioenschap zouden winnen. De uitdaging was toen om beide coureurs eerlijk en gelijkwaardig te behandelen, wat erg lastig was", erkent de 55-jarige Amerikaan. En dat het niet eenvoudig was om Norris en Oscar Piastri een gelijke behandeling te geven, bleek ook wel gedurende het seizoen. Het meest spraakmakende voorbeeld vond plaats in Monza, toen Piastri zijn tweede plek moest afstaan aan Norris, omdat de Brit een slechte pitstop had gehad. Dit zorgde voor de nodige kritiek, maar het ging wel vaker mis. Brown pretendeert dan ook niet dat alles helemaal vlekkeloos ging. "Fouten gebeuren nu eenmaal, maar soms is er verwarring: het was weliswaar een fout, maar zeker geen opzettelijke", wil de CEO wel benadrukken. "Uiteindelijk is er wel een balans. Maar dat we met beide coureurs tot aan de laatste race kans maakten op het rijderskampioenschap, was fantastisch. Het zijn allemaal geweldige herinneringen, maar wel op verschillende manieren en om verschillende redenen", sluit Brown, die in de laatste drie raceweekends nog met Red Bull Racing om de derde plaats in het constructeurskampioenschap strijdt, af.