BMW M, 1990'larda sessizce bir M7 prototipi üretmiş. BMW M departmanı, uzun süredir 7 Serisi'ne performans katıyor olsa da henüz gerçek bir M modeline imza atmadı. En azından biz öyle sanıyorduk... Prototip aşamasını geçememiş olsa da, E38 nesli kapalı kapılar ardında M7'ye dönüşmek üzereymiş. Neredeyse 30 yıl boyunca saklanan tek seferlik çalışma, BMW Classic tarafından ilk kez sahne alıyor. Sosyal medyada paylaşılan bir video, bu alışılmadık 7 Serisi'ne dikkat çekiyor ve meraklılarının yıllardır sorduğu soruları doğruluyor. Kariyerine 740i olarak başlayan model, E39 M5'in atmosferik V8 motoru ve 6 ileri manuel şanzımanıyla donatılmış. Kaputun altındaki 4.9 litrelik S62 kodlu V8, 6.600 devirde 400 bg güç üretiyor ve tamamı arka tekerlere aktarılıyor. BMW, E39 M5 ile eşleşen elektronik olarak sınırlanmış 250 km/s azami hıza sahip. Prototip, 1.875 kilogram ağırlığında, dolayısıyla hafif olmadığı da bariz. Öte yandan, bu tam boy bir lüks araç. Dış tasarım belki de en ilginç kısmı çünkü BMW değişikliklerle aşırıya kaçmamış. İlk bakışta, bu sıradan bir E38 7 Serisi gibi görünüyor. Daha yakından bakarsanız, birkaç ipucu göze çarpıyor. Prototip, koyu renkli BBS jantlar ile yola çıkıyor ve arka tamponun her iki tarafında çift çıkışlı 4 egzoz yer alıyor. Bunun dışında, E38'i tarihin en güzel sedanlarından biri yapan alçakgönüllü görünüm korunuyor. İç mekan benzer bir felsefeyi izliyor. Siyah ve bej deri, kabine iki tonlu bir görünüm verirken, M direksiyon simidi bu aracın sıradan bir 7 Serisi olmadığının başka bir ipucunu veriyor. 6 vitesli manuel vites kolu, içerideki diğer bariz ipucu. Arka orta konsolda monte edilmiş bir telefon ahizesi de, 1990'ların sonlarına ait harika bir detay. BMW, E38 M7'nin neden tek seferlik bir prototip olarak kaldığını açıklamadı, bu yüzden sadece tahmin yürütebiliriz. 750i, zaten güçlü V12 motoruyla 7 Serisi serisinde en üst sırayı işgal ediyordu. Aynı zamanda, E39 M5 esasen aynı V8 gücünü daha küçük, daha hafif ve muhtemelen daha uygun fiyatlı bir pakette sunuyordu. Yine de, BMW'nin bir prototip üretmeye ve bunu M7 olarak adlandırmaya kadar gitmesi büyüleyici. Araç sahipleri zamanla kendi E38'lerini E39 M5 motorları ve manuel şanzımanlarla donattılar, ancak fabrika içinde üretilmiş bir örnek, fikri daha özel kılıyor. BMW 750iL V16 Goldfish BMW'yi biliyorsanız, bu tek seferlik E38 M7'nin en çılgın 7 Serisi denemesi olmadığını tahmin edersiniz. Bu onur muhtemelen 1980'lerin sonunda ortaya çıkan V16 motorlu Goldfish projesine aittir. 1988'de mühendisler, E32 7 Serisi'ne devasa bir 6,7 litrelik V16 motoru sıkıştırarak 410 bg güç sundular. Motor, M70 kodlu V12'den türetilmişti, ancak 4 silindir daha eklemek ciddi bir yerleştirme sorunu yaratmış olsa gerek. Kaputun altında soğutma sistemi için yeterli alan yoktu, bu yüzden mühendisler radyatörleri arkaya taşıyarak arka kapıların arkasında o belirgin büyük soğutma kanalları yerleştirdi. BMW 750iL V16 Goldfisch (1990) BMW, denemeyi bırakmadı. 1990'da ikinci bir V16 prototip takip etti, bu sefer 355 bg üreten 6,7 litrelik bir motor ve 5 vitesli otomatik şanzımanla birleşti. Şirket içinde 750iL V16 Goldfish olarak bilinen bu daha sonraki prototip, devasa arka soğutma kanalları olmadan daha geleneksel bir gövdeye sahipti. 5.448 mm uzunluğa kadar uzanan bu araç, bugünün 7 Serisi'nden bile daha büyüktü. Ne yazık ki, hiçbir proje üretime geçmedi. Yine de, gizli E38 M7 ve bu 16 silindirli canavarlar arasında, BMW mühendislerinin emisyon düzenlemeleri devreye girmeden önce bazı harika fikirleri olduğu açık.