Het aantal Nederlandse sportautomerken is afgelopen jaar verdubbeld nu Spyker weer back in business is. Da’s gemeen, want het brengt het aantal merken van één naar twee. Nou, het aanbod is verdriedubbeld dankzij de Sanrivatti One. Dit nieuwe Nederlandse merk wil de hypercar opnieuw uitvinden en doet dat op een bijzondere manier.
In theorie zouden de cijfers en achtergrond van de Sanrivatti One al het werk kunnen doen. Om mee te beginnen: aan de wieg staat Santiago Sánchez Rivero. Dat is een Uruguayaan die naar Nederland kwam en bij Donkervoort aan de slag ging.
De Nederlandse hypercar krijgt een V10
Daarna besloot Sánchez dus zijn eigen merk op te richten, Sanrivatti. Dat moet een Nederlands merk worden met een basis in Arnhem. Dus ja, hang de rood-wit-blauwe vlag maar weer uit, want we hebben weer een nieuwe ster aan het firmament.
Oh ja, die cijfers. Het betreft een hypercar met een beoogd gewicht van 1.100 kilo, dankzij een koolstofvezel monocoque. AP Racing-remmen, magnesium velgen, Michelin-banden en pushrod-veren zijn al genoemd als dingen die aan de basis liggen van de One. Serieus spul dus.
En de aandrijving? Nu worden we echt enthousiast: Sanrivatti gaat gebruikmaken van de 5,5-liter Judd-V10. Deze moet 800 pk leveren bij 9.000 tpm. Verdere cijfers worden nog niet genoemd, maar met ruim 700 pk per ton kan je een inschatting maken van hoe hard het moet gaan.
En oh ja, het is niet een student die toevallig goed kan tekenen. Voor de ontwikkeling van de Sanrivatti One zijn grote namen gestrikt. De belangrijkste daarvan is Paul Arkesden. Dat was de projectleider van de McLaren P1 die later nog bij Singer Vehicles en McLaren Special Operations heeft gewerkt. Iemand die je er goed bij kan hebben.
Het ontwerp van de Sanrivatti One
Het ontwerp van de Sanrivatti One is nu voor het eerst onthuld: een smalle ‘canopy’ alsof het een gevechtsvliegtuig is, met een grote vleugel achterop en een design dat ‘geïnspireerd is op een slechtvalk die een duikvlucht maakt’. Het is niet baanbrekend en ook niet beeldschoon, maar het zal functioneel zijn.
Goed, nou even zonder oranje bril. De Sanrivatti One voelt in eerste instantie als iets wat we al zo vaak hebben gezien. Dan is een V10 en McLaren- en Donkervoort-bemoeienis leuk, maar je moet echt met iets unieks komen.
De bizarre zithouding van de Sanrivatti One
Nou, dan komt nog een reden voor dat bijzondere design om de hoek kijken. In de Sanrivatti zit je als een motorcoureur. Dus in plaats van in een reguliere zithouding zit je min of meer voorovergebukt alsof je ‘met je bek op het stuur’ in de meest aerodynamische houding zit voor een superbike.
Volgens Sanrivatti zorgt dit voor een veel meer fysieke ervaring voor de bestuurder van de auto. Door de F-16-achtige canopy is het zicht rondom ook erg goed. Volgens het merk blijkt uit simulaties dat je dankzij deze zithouding tot 3,2 keer meer van het circuit ziet dan vanuit tien andere onderzochte hypercars en circuitauto’s.
Het is een vrij bizar idee en iets waarvan we niet zouden weten of het ook echt klanten trekt. Het is overigens een idee voor een circuitauto die niet de weg op mag, dus dat maakt de marges wel groot. Gelukkig heeft Sanrivatti nog even tijd om de uitwerking te voltooien, nu gaat het nog om een plan. Fysieke ervaring, lekkere V10, circuitspeeltje: wie wil dat nou niet?
