Europa is hard bezig om wat meer onafhankelijkheid van China te creëren. Er worden meer afspraken gemaakt, importheffingen en beperkingen ingesteld en gepoogd om productie en dergelijke op ons eigen continent aantrekkelijker te maken dan in China. Maar dat is heel dom, stelt de topman van 's werelds grootste batterijproducent CATL.
China heeft al vrij lang grenzeloos kunnen profiteren van de lakse houding van de EU. De invloed en enorme aanwas van goedkopere auto's uit het Verre Oosten is niet te ontkennen, en dus is het logisch dat Europa de rem in begint te trappen. Dat de Chinese fabrikanten hier niet heel blij mee zouden zijn, was te verwachten. Het is dan ook best grappig te zien hoe sommige spelers de beleidsmakers in Brussel proberen te overtuigen dat ze grote problemen aan het veroorzaken zijn. Niet voor de Chinese fabrikanten. Nee, voor de EU zelf.
Wij van WC-eend...
U heeft ongetwijfeld wel eens van de slogan 'wij van WC-eend...' gehoord. Blijkbaar heeft topman Robin Zeng van CATL, 's werelds grootste accubouwer, dat ergens op een tegeltje op z'n WC gelezen, want hij probeert bijna op dezelfde manier Europa voor domme fouten te behoeden. De heer in kwestie stelt namelijk dat Europa helemaal geen dure recyclingcentra voor afgedankte (EV-)accu's moet optuigen. Ze moeten deze naar China sturen voor recycling.
Volgens hem is China al veel verder met het recyclen van accupakketten en er ondertussen ook zo goed in dat het veel meer grondstoffen kan terugwinnen dan Europa ooit zou kunnen. Ook zou het nog eens veel kostenefficiënter gaan in zijn thuisland. Tel daarbij op dat alle teruggewonnen grondstoffen volledig teruggestuurd zouden worden naar de EU en er is geen reden om zelf nog een cent te investeren in recycling, toch?
Hij probeert zijn punt te verbeteren door te stellen dat zelfs als de EU zelf beter wordt in het recyclen en het produceren van accu's, dat er nog steeds import van andere grondstoffen nodig is. Dus waarom zou je dan niet gewoon alle grondstoffen importeren? Of zoals Zeng zijn voorstel zelf uitlegt: "Op sommige plekken leer je ze vissen. Op andere plekken geef je ze de vis. We zijn bereid om iedereen te helpen, maar er is één regel in deze wereld: je kunt alleen diegenen helpen die geholpen willen worden."
Doe maar gewoon helemaal niet
Met andere woorden: volgens Zeng is het helemaal niet mogelijk om batterijrecycling in Europa op te tuigen en zou het beter zijn om er helemaal maar niet aan te beginnen. Daarbij heeft hij gelijk dat het optuigen van deze industrie nu veel geld kost zichzelf terugverdient. Maar hij gaat eraan voorbij dat er eerst geïnvesteerd moet worden om een bepaalde schaalgrootte te bereiken. Iets wat ook afhankelijk is van de toename van het aantal geëlektrificeerde auto's op de weg waarvan de accu's uiteindelijk afgeschreven raken.
Daarnaast vergeet hij te benoemen dat bijna alle autofabrikanten werken aan recyclingprogramma's voor hun EV's. Ze zijn onder EU-regels namelijk verantwoordelijk voor het verwerken van accupakketten die aan het einde van de levenscyclus zijn gekomen. Voor deze autofabrikanten is recyclen een heel goede manier om tegen voorspelbare kosten de nodige grondstoffen voor nieuwe accupakketten terug te winnen.