Jonny Edgar geldt als een van de grootste talenten in het World Endurance Championship na zijn titelwinnende campagne met TF Sport in 2026. Van de jonge Brit werd altijd verwacht dat hij ver zou komen in de autosport, maar de weg naar zijn wereldtitel is allesbehalve conventioneel geweest. Edgar is een coureur van de vierde generatie - zijn grootvader begon een familietraditie die teruggaat tot de jaren 1960 - en begon al op achtjarige leeftijd met karten. Terwijl hij opklom op de ladder, namen de verwachtingen rond hem toe en Red Bull haalde hem al snel binnen in het juniorprogramma. In zijn tweede jaar in de formuleracerij won Edgar in 2020 de ADAC F4-titel, waarbij hij onder anderen collega-Red Bull-junior Jak Crawford en huidig Haas Formule 1-coureur Oliver Bearman versloeg in de titelstrijd. Tegen de tijd dat hij het jaar daarop promoveerde naar de Formule 3, had Edgar al veel aandacht getrokken. Zelfs een matig debuutseizoen met Carlin, dat onderaan het teamklassement eindigde, deed weinig af aan het geloof in zijn potentieel. Met zijn overstap naar de regerende teamkampioen Trident voor zijn tweede seizoen werd eindelijk verwacht dat hij zijn klasse zou tonen voor de ogen van de Grand Prix-paddock. Nog voordat het seizoen was begonnen, kreeg Edgar echter gezondheidsproblemen. Zoals hij later ontdekte, had hij de ziekte van Crohn, die hevige pijn en ontstekingen in het spijsverteringskanaal veroorzaakt. Binnen enkele maanden was hij 17 kg afgevallen en moest hij zich terugtrekken uit het kampioenschap om zich op zijn behandeling te richten. “Heel januari en de helft van februari viel het nog mee - ik wist dat ik ziek was, maar het was niet erg - en daarna werd het alleen maar erger en erger”, zei Edgar destijds tegen Motorsport.com. “Ik ging van 69 kilo terug naar 52. Ik had eigenlijk helemaal geen kracht meer, en het belangrijkste was natuurlijk om het gewicht en de kracht weer terug te krijgen.” Jonny Edgar, MP Motorsport Gelukkig verliep zijn herstel sneller dan verwacht, waardoor hij kon terugkeren in de racerij en voor het einde van het seizoen meerdere top-vijfklasseringen kon behalen. Er volgde een derde jaar in de F3, ditmaal met MP Motorsport, met als hoogtepunt een overwinning in de hoofdrace op Monza. Maar hij werd duidelijk overvleugeld door zijn teamgenoot Franco Colapinto en had nog voor het einde van het jaar al besloten de eenzitters achter zich te laten. Een nieuw leven Hoewel Edgars resultaten in de eenzitters nooit voldeden aan de torenhoge verwachtingen, maakte hij bij zijn overstap naar de sportscars in 2024 meteen indruk. In een Ligier JS P217, in een veld dat werd gedomineerd door de sterkere Oreca 07's, liet Edgar zijn potentieel zien tijdens de 12 uur van Sebring, waar hij samen met João Barbosa en Lance Willsey als vierde in de klasse eindigde. Zijn snelheid was nog duidelijker zichtbaar in de European Le Mans Series, waar hij samen met Robert Kubica en Louis Deletraz uitkwam in een door AO by TF ingezette Oreca 07. Samen groeide het trio uit tot de maatstaf in het LMP2-veld en won het bij de eerste poging het kampioenschap. Voor Edgar bood de relatie die hij had opgebouwd met TF Sport-teambaas Tom Ferrier - die al met zijn vader had gewerkt - een route naar het WEC, wat leidde tot een zitje in de LMGT3-klasse. De Brit bleef daarnaast in LMP2's racen, maar de Corvette werd zijn voornaamste focus. #14 AO by TF Oreca 07 - Gibson: Jonny Edgar, Louis Deletraz, Robert Kubica Zelfs in zijn eerste seizoen begon Edgar zijn kwaliteiten in de klasse te onderstrepen, met een eerste WEC-zege in Qatar als hoogtepunt van zijn campagne. Maar in 2026 tilde hij zijn prestaties naar een hoger niveau en profileerde hij zich als een van de opvallendste jonge talenten van het kampioenschap. Je hoeft niet verder te kijken dan zijn epische optreden tijdens de 24 uur van Le Mans, waar hij aan het einde van de race vijf opeenvolgende stints reed om de #33 Corvette aan een overtuigende zege op La Sarthe te helpen. Een late safety car had de voorsprong van twee minuten die fabriekscoureur Nicky Catsburg 's nachts had opgebouwd tenietgedaan, maar Edgar hield stand tegen de #23 Aston Martin Vantage en evenaarde of verbeterde zelfs het tempo van meerdere platinum-geclassificeerde coureurs in zijn klasse. Die overwinning zette de toon voor de rest van het jaar. Ondanks zware ballast bleven Edgar, Catsburg en Ben Keating veel punten binnenhalen en bouwden zij een comfortabele marge op in het klassement. Catsburg en Keating kwamen zelf niet in aanmerking voor de titel nadat zij vroeg in het seizoen races hadden gemist, maar beiden bleven vastberaden om Edgar aan de titel te helpen. In de Monza-finale van vorige week viel de #33 Corvette in de beginfase na een straf terug naar de 10e plaats, maar het trio knokte zich terug naar de 10e plaats. Drie jaar nadat zijn avontuur in de eenzitters op de Italiaanse locatie eindigde, werd Edgar de eerste solokampioen van het WEC sinds Richard Lietz in 2015. Wat komt hierna Ben Keating, Nicky Catsburg and Jonny Edgar, TF Sport Corvette Edgars prestaties hebben de aandacht getrokken van de bredere paddock, maar weinigen waren zo lovend als teamgenoot Catsburg, wiens rol als fabriekscoureur bij Corvette hem goed in staat stelt om Edgars talent te beoordelen. “Ik weet zeker dat je nog veel van deze jongen gaat horen, hij is het hele seizoen ongelooflijk snel geweest”, zei Catsburg over Edgar. “Hij is altijd een beetje timide, bijna een beetje verlegen, te verlegen - hij heeft zojuist in zijn eentje het wereldkampioenschap gewonnen. Hij heeft dit jaar geweldig werk geleverd, vooral op Le Mans, maar zelfs dit [Monza]-weekend weer. “Hij kan zelfs de strateeg zijn. Het is ongelooflijk als je naar de radio luistert: hij helpt de engineers om de juiste strategie te spelen, dus ik kijk ernaar uit om veel meer van hem te zien, hopelijk ook veel meer van hem in de Corvette. Ik ben er vrij zeker van dat hij een heel mooie toekomst in de sport tegemoet gaat.” Edgars prestaties zijn ook bij Corvette niet onopgemerkt gebleven. Het merk maakte vrijdag bekend dat het de 22-jarige heeft toegevoegd aan zijn selectie fabriekscoureurs. Hij treedt in de voetsporen van Nico Varrone, die een vergelijkbare promotie verdiende nadat hij in 2023 als silver de GTE Am-titel van 2023 won. Zijn exacte programma voor 2027 moet nog bekendgemaakt worden, maar Edgar heeft de snelheid, veelzijdigheid en racecraft al laten zien om overal waar hij racet een blijvende indruk te maken. #33 TF Sport Corvette Z06 LMGT3.R: Ben Keating, Jonny Edgar, Nicky Catsburg