Een BMW M6 van de E63-generatie met atmosferische V10 is op zichzelf al geen alledaagse auto. Het exemplaar van Pascal doet daar nog een schep bovenop. Zijn M6 heeft namelijk geen SMG-bak, maar een handgeschakelde zesbak. We voelen de M6 aan de tand in een Mijn Auto-video. Geef je ook op voor Mijn Auto door het formulier in te vullen. Pascal kennen we al uit Mijn Auto. De vorige keer reed Wouter met zijn E36 M3 met supercharger. Toen vertelde Pascal al dat er ooit een handgeschakelde M6 moest komen. “In de vorige video zei ik ook: misschien geef ik het wel op. Ga ik uiteindelijk toch voor een SMG.” Net op dat moment verscheen deze auto. De verkoper was ook verzamelaar en wilde Pascals E36 bovendien inruilen. “Het lot had bepaald dat ik dan toevallig deze tegenkwam.” De M3 vertrok en zijn droom-M6 kwam ervoor terug. De M6 met handbak De Europese M6 werd standaard geleverd met de zeventraps SMG III. BMW had die transmissie speciaal ontwikkeld voor het hoge toerental en vermogen van de V10-motor. Voor Noord-Amerika kwam vanaf 2007 alsnog een conventionele handgeschakelde zesbak beschikbaar. Dat gebeurde mede omdat Amerikaanse klanten daar nadrukkelijk om vroegen. Van de M6 Coupé zouden slechts 323 exemplaren met de handbak zijn gebouwd. Pascals auto begon zijn leven dan ook in de Verenigde Staten. Voor Pascal maakt de handbak een groot verschil in de beleving. “Al die andere auto's zijn allemaal flippers. Is ook heel gaaf om te doen. Maar zo'n handbak blijft gewoon het mooiste. Andere controle.” En dat terwijl de motor bepaald niet om extra aandacht hoeft te vragen. De aandrijflijn Onder de carbon motorkap ligt de S85: BMW M's atmosferische 5,0-liter V10. Hij levert 507 pk bij 7.750 tpm en 520 Nm bij 6.100 tpm. De begrenzer grijpt pas bij 8.250 toeren in. BMW gebruikte bij de ontwikkeling kennis uit zijn toenmalige Formule 1-programma en voorzag de motor onder meer van tien individuele gaskleppen. Pascal hoeft hem niet iedere rit naar de begrenzer te jagen: “Het is een auto die leuk is, ook tussen de drie- en vijf-, zesduizend toeren.” Maar doortrekken maakt hem volgens hem wel nóg beter. Met de sportuitlaat eronder is het lastig om dat niet regelmatig te doen. Een aardige eigenaardigheid van deze generatie M6 is de vermogensknop. Bij het starten staat niet meteen het volledige vermogen klaar. Pascal rijdt tijdens de opname aanvankelijk in de 400 pk-modus. Met een druk op de M-knop wordt het volledige vermogen vrijgegeven. “Je rijdt nu gewoon in de 400 pk-stand”, merkt Pascal op. Na het indrukken van de knop verschijnt ook de toerenteller prominenter in de head-updisplay. “Dan wordt het een hele andere auto’’, volgens de eigenaar. 507 pk op alleen de achterwielen is nog altijd voldoende om de elektronica wakker te schudden. Pascal laat DSC voorlopig graag ingeschakeld. Hij heeft de M6 pas sinds december en wil de auto eerst goed leren kennen. Hoe hard heeft Pascal ermee durven rijden? BMW begrensde de M6 standaard op 250 km/u. Met het M Driver's Package werd dat 305 km/u. BMW meldde destijds zelf al dat een volledig onbegrensde M6 meer dan 200 mph, oftewel 322 km/u, kon halen. Dat de M6 ondanks zijn leeftijd nog altijd hard loopt, heeft Pascal inmiddels zelf vastgesteld: “Ik had afgelopen zondag een toertocht en toen hebben we 320 op GPS gereden. Dat is leuk als we dat tegenkomen, maar dat zoek ik niet op.” Het verbruik van de V10 Bij de benzinepomp merk je dat BMW twintig jaar geleden andere prioriteiten had. Tijdens een stevig gereden toertocht zag Pascal waarden van ongeveer 1 op 3,5 tot 1 op 4. Oei. Bij 100 km/u op de snelweg kan de M6 volgens hem ook ongeveer 1 op 10 halen. “De olie moet om de 3.000 kilometer ververst worden. En als je standaard 130 tot 140 rijdt op de snelweg en hij rijdt 1 op 7, dan denk ik dat je de auto ook niet tot z'n recht brengt.” Voor woon-werkverkeer bestaan inderdaad verstandigere oplossingen. Onderhoud van de V10 De S85 heeft een reputatie opgebouwd als motor die serieuze onderhoudskosten kan veroorzaken. Vooral de lagerschalen worden veel genoemd. Bij Pascals exemplaar zijn die vlak voor de verkoop vervangen. “De blokken, lagerschalen en zo: net gedaan. Bij verkopen hebben ze dat nog gedaan’’, zegt hij. Volgens hem is zo'n klus tegenwoordig bovendien minder extreem duur dan vroeger, mede door het grotere aanbod aan aftermarketonderdelen. Pascal: “Vroeger was dat 6.000 tot 7.000 euro. Tegenwoordig is het 3.200 euro. Het is wel geld, maar het is niet onoverkomelijk.” Goedkoop wordt een M6 V10 natuurlijk nooit. Tuning? Pascal verwacht dat de koppeling binnen ongeveer 10.000 kilometer aan vervanging toe is. Dat wist hij al voor de aankoop: “Als ik hem maar heb, de rest komt wel.” Wanneer de koppeling eruit gaat, wil hij waarschijnlijk meteen iets veranderen. Hij denkt aan een sportkoppeling en mogelijk een lichter vliegwiel. Een echte racekoppeling hoeft hij niet meer. Die ervaring had hij al met zijn M3. “Dat is gewoon geen doen op de straat. Dus eigenlijk moet het een goede sportkoppeling worden.” Daarna staat mogelijk nog een cold-air intake op het programma. Aan mogelijkheden om de V10 verder op te voeren ontbreekt het niet. Pascal heeft gekeken naar een compressorkit, maar die blijft voorlopig achterwege. “Dat gaan we niet doen. Dat vind ik ook zonde van de auto.” De sportuitlaat blijft wel. Net als de toekomstige intake en mogelijk wat extra vermogen na opnieuw afstellen. Maar honderden pk's toevoegen heeft voor hem weinig zin. De aantrekkingskracht zit juist in de combinatie die BMW zelf nooit officieel in Europa verkocht: een hoogtoerige V10, achterwielaandrijving en een ouderwetse pook tussen de stoelen. BMW for life? Nee hoor Pascal is vooral gevallen voor BMW's M-modellen uit dit tijdperk. Naast de M6 noemt hij de E92 M3 en een E60 M5 met handbak als auto's die hij nog graag zou willen hebben. De overeenkomst laat zich raden: “Ik vind die atmosferische motoren, zo hoogtoerig, dat is zo mooi. “Ik hoef niet de snelste te zijn. Ook al komt deze al redelijk mee. Maar ik wil wel de meeste lol hebben in de auto.” Bij de vorige Mijn Auto-aflevering was deze M6 nog een doel voor later. Nu staat hij er. “Je hebt gewoon je droomauto gevonden en gekocht”, constateert Wouter tijdens de rit. “Absoluut”, antwoordt Pascal. De volgende stap is daarom geen vervanger: “Deze wil ik niet meer kwijt.” Als er iets bijkomt, denkt Pascal eerder aan een handgeschakelde E60 M5. Daarmee heeft hij dezelfde V10, maar ook vier deuren en genoeg plek om met het gezin op vakantie te gaan. Ooit mag er nog iets Italiaans naast staan. Het liefst een Lamborghini met V12. Voorlopig hoeft Pascal alleen maar naar zijn eigen garage te lopen. Drie jaar zoeken leverde precies de M6 op die hij wilde. Tien cilinders, 507 pk en drie pedalen. Veel ingewikkelder hoeft een droomauto niet te zijn. Wil je het auto-avontuur van Pascal en zijn M6 blijven volgen? Volg @geluksmachine op Instagram!