Πέντε αγωνιστικά οχήματα, που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα είχαν κανέναν λόγο να βρεθούν στην ίδια πίστα, παρατάχθηκαν σε μια παγωμένη λίμνη στο Eagle River του Ουισκόνσιν. Ο Dani Pedrosa, οδηγώντας μια μοτοσικλέτα MotoGP εξοπλισμένη με ειδικά κατασκευασμένους τροχούς με καρφιά, νίκησε ένα μονοθέσιο Formula 1 της Oracle Red Bull Racing, ένα snowmobile, ένα φορτηγό Pro 4 και ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο ράλι, στον πρώτο αγώνα Red Bull Ultimate Winter Race. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε σε μια παγωμένη έκταση 433 στρεμμάτων υπό συνθήκες θερμοκρασίας κάτω από το μηδέν. Αποτελούσε συνέχεια του αρχικού Red Bull Ultimate Race, που διεξήχθη στο Χιούστον το 2024. Αυτή τη φορά, όμως, τα οχήματα κλήθηκαν να αγωνιστούν σε μια επιφάνεια για την οποία κανένα τους δεν είχε σχεδιαστεί, κάτι που εξίσωσε τις πιθανότητες με τρόπους που η ακατέργαστη ιπποδύναμη δεν μπορούσε να αντισταθμίσει, σημειώνει το motor1.com. Πώς η μοτοσικλέτα MotoGP του Pedrosa νίκησε στον πάγο Η KTM RC16 του Pedrosa διέθετε ειδικά κατασκευασμένους τροχούς με καρφιά, σχεδιασμένους για την παγωμένη επιφάνεια της λίμνης. Η ελαφριά μοτοσικλέτα αξιοποίησε αυτό το πλεονέκτημα από τα πρώτα κιόλας μέτρα, αποκτώντας διαφορά στην εκκίνηση. Στη συνέχεια, ο αναβάτης της βασίστηκε στην επιλογή της ιδανικής αγωνιστικής γραμμής στις πιο κλειστές στροφές της διαδρομής, προκειμένου να διατηρήσει το προβάδισμά του. Φωτογραφία: Red Bull Content Pool Ο Pedrosa δήλωσε: «Η εκκίνηση ήταν καθοριστική, επειδή η μοτοσικλέτα μου είναι ένα από τα ελαφρύτερα οχήματα. Γνώριζα, λοιπόν, ότι αν κατάφερνα να αποκτήσω από νωρίς μια διαφορά, θα μπορούσα να κινηθώ πιο προσεκτικά στις στροφές. Το δεύτερο βασικό στοιχείο ήταν η επιλογή της αγωνιστικής γραμμής, καθώς οι στροφές ήταν αρκετά κλειστές και χρειαζόμουν την ιδανική γραμμή, ώστε να ακολουθώ όσο το δυνατόν πιο ευθείες διαδρομές. Ομολογώ ότι εξεπλάγην από το πόσο καλά ανταποκρίθηκε ο κινητήρας σε αυτές τις συνθήκες». Ο Patrick Friesacher τερμάτισε δεύτερος με το μονοθέσιο της Oracle Red Bull Racing, φτάνοντας πολύ κοντά στη νίκη χάρη στην ταχύτητά του στις στροφές, λίγο πριν από τον τερματισμό. Ο Friesacher αναφέρθηκε στις διαφορές ανάμεσα σε αυτόν τον αγώνα και τη διοργάνωση του Χιούστον, δύο χρόνια νωρίτερα, όπου οι συνθήκες της πίστας και οι ρυθμίσεις των οχημάτων ήταν εντελώς διαφορετικές. Όπως δήλωσε: «Με δεδομένο ότι η θερμοκρασία ήταν -17 βαθμοί Κελσίου, κάναμε ορισμένες τροποποιήσεις στα ελαστικά και στο ύψος του οχήματος από το έδαφος. Την επόμενη φορά θα επέλεγα μακρύτερα καρφιά, όπως ο Dani, αλλά όλα τα υπόλοιπα ήταν εντάξει. Σε σύγκριση με το Χιούστον, εδώ τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα, επειδή μερικές φορές έμπαινες πολύ γρήγορα στη στροφή, αντιμετώπιζες υποστροφή και δεν είχες πρόσφυση. Για να πετύχεις τις σωστές ρυθμίσεις, έπρεπε πραγματικά να μπορείς να προσαρμόζεσαι». Φωτογραφία: Red Bull Content Pool Γιατί η διαδρομή είχε διαφορετική χάραξη για κάθε όχημα Οι διοργανωτές ενσωμάτωσαν συντομεύσεις και ειδικά τμήματα στη διαδρομή, ώστε να αντισταθμίσουν το φυσικό πλεονέκτημα που είχαν τα οχήματα σχεδιασμένα για χρήση στον πάγο απέναντι στα υπόλοιπα. Τα οχήματα που δεν ήταν κατασκευασμένα για χειμερινές συνθήκες ακολουθούσαν συντομότερες εσωτερικές γραμμές, ενώ όσα είχαν σχεδιαστεί εξαρχής για χιόνι και πάγο έπρεπε να καλύψουν μεγαλύτερη απόσταση, ακολουθώντας εξωτερικές διαδρομές. Ο οδηγός αγώνων snowmobile Gunnar Sterne, ο οποίος θεωρητικά θεωρούνταν ο πιο κατάλληλος από όλους τους συμμετέχοντες για τη συγκεκριμένη πίστα, ακολούθησε τη μεγαλύτερη διαδρομή από τους πέντε.