Η μετάβαση από ένα υβριδικό αυτοκίνητο σε ένα αμιγώς ηλεκτρικό, μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο περίπλοκη όταν ο οδηγός δεν έχει την απαραίτητη ενημέρωση και τον κατάλληλο εξοπλισμό. Αυτό διαπίστωσε ένας εργαζόμενος στη Γαλλία, ο οποίος παρέλαβε ένα ηλεκτρικό BYD Atto 2 ως αυτοκίνητο αντικατάστασης, χωρίς όμως να διαθέτει καλώδιο για οικιακή φόρτιση. Το αποτέλεσμα ήταν μια εβδομάδα γεμάτη αναζητήσεις φορτιστών, αναμονές και απρόοπτα. Η συγκεκριμένη περίπτωση αναδεικνύει ένα ζήτημα που συχνά περνά απαρατήρητο κατά την αγορά ή την παραχώρηση ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου. Παρότι οι κατασκευαστές περιλαμβάνουν συνήθως στον βασικό εξοπλισμό το καλώδιο Type 2 για σύνδεση σε δημόσιους σταθμούς φόρτισης, το καλώδιο που επιτρέπει την τροφοδοσία από μια συμβατική οικιακή πρίζα, δεν αποτελεί πάντοτε μέρος του πακέτου εξοπλισμού. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα χρήσιμο αξεσουάρ, ειδικά για όσους δεν διαθέτουν εγκατεστημένο οικιακό φορτιστή και θέλουν να αξιοποιούν τις ώρες που το αυτοκίνητο παραμένει σταθμευμένο. Ωστόσο, η αγορά του επιβαρύνει επιπλέον τον ιδιοκτήτη, με τις τιμές να παρουσιάζουν μεγάλη διακύμανση. Ένα αξιόπιστο καλώδιο οικιακής φόρτισης από εξειδικευμένο προμηθευτή κοστίζει περίπου 300 ευρώ, αν και στην αγορά υπάρχουν οικονομικότερες λύσεις κοντά στα 60 ευρώ, αλλά και ακριβότερα μοντέλα που μπορούν να φτάσουν ακόμη και τα 1.500 ευρώ. Το BYD Atto 2 αντικατέστησε το υβριδικό BMW Πρωταγωνιστής της συγκεκριμένης ιστορίας είναι ο Yann, ένας πωλητής από τη νοτιοανατολική Γαλλία, ο οποίος χρησιμοποιεί καθημερινά το εταιρικό του αυτοκίνητο και διανύει περίπου 80.000 χιλιόμετρα ετησίως. Μέχρι τότε οδηγούσε ένα υβριδικό BMW X1, όμως όταν το αυτοκίνητο χρειάστηκε να παραμείνει στο συνεργείο για επισκευή, του προσφέρθηκαν δύο εναλλακτικές λύσεις: ένα βενζινοκίνητο Kia και ένα ηλεκτρικό BYD Atto 2. Παρότι δεν είχε ιδιαίτερη εξοικείωση με την ηλεκτροκίνηση, αποφάσισε να επιλέξει το κινεζικό SUV, θεωρώντας ότι θα ήταν μια καλή ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά τις δυνατότητές του. Το αυτοκίνητο διέθετε τη μεγαλύτερη διαθέσιμη μπαταρία, ενώ παραδόθηκε με επίπεδο φόρτισης 96%. Η εργοστασιακή αυτονομία του συγκεκριμένου συστήματος έφτανε τα 430 χιλιόμετρα στον μικτό κύκλο WLTP. Ωστόσο, η παράδοση του αυτοκινήτου δεν συνοδεύτηκε από κάποια ουσιαστική ενημέρωση σχετικά με τον τρόπο φόρτισης, τις διαθέσιμες εφαρμογές ή τις ιδιαιτερότητες της καθημερινής χρήσης ενός ηλεκτρικού οχήματος. Την πρώτη ημέρα, ο οδηγός κινήθηκε με τον τρόπο που είχε συνηθίσει από το υβριδικό BMW. Μετά από περίπου 250 χιλιόμετρα, η διαθέσιμη ενέργεια είχε περιοριστεί στο 15%, γεγονός που τον ανάγκασε να αναζητήσει άμεσα έναν σταθμό φόρτισης. Εκεί ξεκίνησαν οι δυσκολίες. Χωρίς καλώδιο φόρτισης και χωρίς εφαρμογή αναζήτησης σταθμών Ο Yann δεν είχε στη διάθεσή του καλώδιο για οικιακή φόρτιση, ενώ δεν είχε εγκαταστήσει ούτε κάποια εφαρμογή που θα τον βοηθούσε να εντοπίσει τους διαθέσιμους σταθμούς στην περιοχή του. Έτσι, βρέθηκε αντιμέτωπος με μια κατάσταση για την οποία δεν είχε προετοιμαστεί. Η μοναδική άμεση λύση που γνώριζε ήταν η κάρτα φόρτισης Total που χρησιμοποιούσε ήδη για το εταιρικό BMW. Επρόκειτο για κάρτα πολλαπλών δικτύων, η οποία μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και σε αρκετούς σταθμούς άλλων παρόχων. Ο ίδιος, ωστόσο, αγνοούσε αυτή τη δυνατότητα και αποφάσισε να κατευθυνθεί σε σταθμό της Total, πραγματοποιώντας μια σημαντική παράκαμψη. Η διαδικασία αποδείχθηκε χρονοβόρα, καθώς χρειάστηκε περίπου μία ώρα για να επαναφορτίσει την μπαταρία του αυτοκινήτου σε σταθμό ταχείας φόρτισης. Η δυσκολία ήταν ακόμη μεγαλύτερη επειδή την επόμενη ημέρα, είχε προγραμματισμένη διαδρομή περίπου 300 χιλιομέτρων, κυρίως σε αυτοκινητόδρομο. Οι διαφορές σε σχέση με την καθημερινή χρήση του υβριδικού BMW έγιναν πλέον ιδιαίτερα εμφανείς. Ενώ με το προηγούμενο αυτοκίνητο μπορούσε να διανύσει περίπου 900 χιλιόμετρα με ένα ρεζερβουάρ 50 λίτρων, με το δανεικό ηλεκτρικό BYD αναγκαζόταν να οργανώνει πολύ συχνότερες στάσεις. Στις διαδρομές του αυτοκινητοδρόμου, οι ανάγκες φόρτισης τον υποχρέωναν να αναζητά διαθέσιμους σταθμούς περίπου κάθε 200 χιλιόμετρα, περιορίζοντας σημαντικά την ευελιξία του. Οι προβληματικοί φορτιστές έκαναν τα πράγματα χειρότερα Τα προβλήματα δεν περιορίστηκαν στην απουσία του κατάλληλου εξοπλισμού. Ο οδηγός αντιμετώπισε δυσκολίες και με τη λειτουργία των δημόσιων υποδομών φόρτισης, καθώς δεν κατάφερνε πάντοτε να ολοκληρώσει επιτυχώς τις προσπάθειές του. Σε μία περίπτωση, επέλεξε έναν ταχυφορτιστή σε κατάστημα Lidl, συνδυάζοντας την αναμονή με τα ψώνια του. Δεν έλεγξε, όμως, αν η διαδικασία φόρτισης είχε ξεκινήσει κανονικά. Όταν επέστρεψε στο αυτοκίνητο, διαπίστωσε ότι η μπαταρία δεν είχε δεχθεί καθόλου ενέργεια. Στην οθόνη του σταθμού εμφανιζόταν το μήνυμα «φόρτιση σε προετοιμασία», χωρίς να έχουν καταγραφεί κιλοβατώρες. Στη συνέχεια αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει έναν σταθμό αργής φόρτισης AC στο χωριό του, προκειμένου να ανακτήσει ένα μικρό μέρος της ενέργειας που είχε καταναλώσει. Η επόμενη προσπάθεια πραγματοποιήθηκε σε σταθμό του δικτύου Izivia, κοντά σε γνωστή αλυσίδα εστίασης. Εκεί, όλες οι διαθέσιμες θέσεις ήταν κατειλημμένες, με αποτέλεσμα να περιμένει σχεδόν μία ώρα μέχρι να συνδέσει το αυτοκίνητο. Ακόμη και τότε, όμως, ο σταθμός δεν κατάφερε να προσφέρει την επιθυμητή ταχύτητα φόρτισης, αναγκάζοντάς τον να χρησιμοποιήσει μια πιο αργή σύνδεση. Με αυτόν τον τρόπο, κάθε μετακίνηση απαιτούσε πλέον περισσότερο προγραμματισμό, ενώ ο οδηγός έπρεπε να υπολογίζει προσεκτικά την ενέργεια που είχε στη διάθεσή του, χωρίς να υπάρχει μεγάλο περιθώριο για επιπλέον διαδρομές. Ένα καλώδιο από φίλο έδωσε τη λύση Η κατάσταση βελτιώθηκε τελικά χάρη σε έναν φίλο του, ο οποίος του δάνεισε ένα καλώδιο οικιακής φόρτισης. Έτσι, ο Yann μπόρεσε να συνδέσει το BYD Atto 2 σε οικιακή πρίζα και να φορτίζει την μπαταρία κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η συγκεκριμένη λύση αποδείχθηκε αρκετή για να αντιμετωπίσει το σημαντικότερο πρόβλημα που είχε προκύψει από την πρώτη ημέρα χρήσης του αυτοκινήτου. Δύο ημέρες αργότερα, επέστρεψε στο υβριδικό BMW X1, χωρίς όμως να έχει σχηματίσει αρνητική άποψη για την ηλεκτροκίνηση. Αντίθετα, αναγνώρισε αρκετά θετικά στοιχεία στην οδηγική εμπειρία του BYD, επισημαίνοντας την ομαλή λειτουργία, την αθόρυβη κίνηση και την αίσθηση επιβράδυνσης που προσφέρει το ηλεκτρικό σύστημα κίνησης. Παράλληλα, παραδέχθηκε ότι η μετάβαση από ένα συμβατικό ή υβριδικό αυτοκίνητο σε ένα ηλεκτρικό, απαιτεί διαφορετικές συνήθειες, ιδιαίτερα όταν ο οδηγός πραγματοποιεί μεγάλες αποστάσεις κάθε χρόνο. Μάλιστα, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει μόνιμα ένα ηλεκτρικό εταιρικό αυτοκίνητο, θέτοντας όμως δύο βασικές προϋποθέσεις: να μπορεί να ολοκληρώνει μια στάση φόρτισης σε περίπου 30 λεπτά ανά τρεις ώρες οδήγησης και ο εργοδότης του να αναλάβει το κόστος εγκατάστασης, μιας κατάλληλης λύσης φόρτισης στο σπίτι. Η συγκεκριμένη εμπειρία δείχνει ότι η ηλεκτροκίνηση δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την αυτονομία και την ισχύ φόρτισης ενός αυτοκινήτου. Εξίσου σημαντικά είναι ο διαθέσιμος εξοπλισμός, η ενημέρωση του οδηγού και η δυνατότητα εύκολης πρόσβασης σε αξιόπιστες υποδομές. Ειδικά στην περίπτωση των εταιρικών ή δανεικών ηλεκτρικών αυτοκινήτων, η παράδοση χωρίς το απαραίτητο καλώδιο και χωρίς βασικές οδηγίες χρήσης, μπορεί να μετατρέψει μια απλή δοκιμή σε μια ιδιαίτερα απαιτητική καθημερινή εμπειρία. Πηγή: bevolt.com