Το μακρινό 1969 η Mercedes παρουσίασε τη φουτουριστική C 111 στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης. Ένα πρωτότυπο όχημα, το οποίο κατασκευάστηκε σε 17 αντίτυπα, ενώ ποτέ δε μπήκε στη γραμμή παραγωγής και κανένα από αυτά δεν πωλήθηκε σε πελάτη. Λέγεται ότι εκείνη την εποχή υποψήφιοι αγοραστές έστελναν ακόμη και λευκές επιταγές στη Mercedes, ωστόσο δεν πούλησε ποτέ ούτε μια C 111. Μετά από σχεδόν έξι δεκαετίες η γερμανική εταιρεία προσφέρει τη μοναδική ευκαιρία σε κάποιον να αποκτήσει μια C 111, στο πλαίσιο δημοπρασίας που θα πραγματοποιηθεί στις 3 Φεβρουαρίου 2027, σε συνεργασία με τον οίκο RM Sotheby’s, στο Palais du Louvre, κατά τη διάρκεια της Έκθεσης Retromobile στο Παρίσι. Τα έσοδα από την πώληση της C 111 θα διατεθούν στο Μουσείο της Mercedes για την αναβάθμιση και τη ψηφιακή του επέκταση σε ολόκληρο τον κόσμο. Κεντρικό στοιχείο του σχεδίου είναι η δημιουργία ενός ψηφιακού διδύμου του Μουσείου, μέσα από το οποίο οι επισκέπτες θα μπορούν να περιηγούνται εικονικά στις συλλογές και να αλληλεπιδρούν με τα εκθέματα, ανεξάρτητα από τη φυσική τους τοποθεσία. Τα πρώτα αποτελέσματα αναμένονται μέσα στο 2027. Αξίζει να αναφέρουμε ότι η Mercedes έχει δεσμευτεί πως δεν πρόκειται να πουλήσει κάποια άλλη C 111 για τα επόμενα 25 χρόνια. Στο «σφυρί» θα βγει η τρίτη C 111-II που κατασκεύασε η Mercedes, στην οποία είχε δοθεί η κωδική ονομασία Car 33. Το εν λόγω όχημα κατασκευάστηκε από το Μάρτιο του 1970 και μετά, βάφτηκε στο χρώμα “Weißherbst”, ενώ στο εσωτερικό του τοποθετήθηκαν σπορ καθίσματα με γκρι-λευκό καρό μοτίβο, τιμόνι ασφαλείας τεσσάρων ακτίνων και ραδιόφωνο Becker Europa τοποθετημένο σε κάθετη διάταξη. Η σχεδιαστική της φιλοσοφία αντλούσε έμπνευση από τη θρυλική 300 SL, επιχειρώντας παράλληλα να μεταφέρει την τεχνολογική κληρονομιά της Mercedes σε ένα νέο κεφάλαιο. Η συγκεκριμένη C 111-II τροφοδοτείται από κεντρικά τοποθετημένο περιστροφικό (Wankel) τετραρότορο κινητήρα 2.4 λίτρων, τύπου M 950 W 48, απόδοσης 350 ίππων. Με το βάρος της C 111-II να περιορίζεται στα 1.240 κιλά, η μέγιστη ταχύτητα που μπορούσε να αναπτύξει άγγιζε τα 300 χλμ./ώρα και η επιτάχυνση 0-100 χλμ./ώρα διαρκούσε μόλις 4,8 δευτ. Το 1971 ο διάσημος μαέστρος Herbert von Karajan γνώρισε από κοντά το πρόγραμμα C 111, ενώ το 1972 η συγκεκριμένη C 111-II βρέθηκε στο επίκεντρο του πρώτου τεύχους της γερμανικής έκδοσης του περιοδικού Playboy. Το 1975 πέρασε στη συλλογή της εταιρείας και από το 2006 αποτελούσε έκθεμα του Μουσείου. Το 2024, το ιστορικό μοντέλο αποκαταστάθηκε μηχανικά από το τμήμα Mercedes-Benz Classic Center, με ιδιαίτερη προσοχή, ώστε να διατηρηθεί η αυθεντική πατίνα του αμαξώματος και του εσωτερικού. Ο κινητήρας και το σύστημα μετάδοσης ανακατασκευάστηκαν, ενώ προστέθηκε και σύστημα πυρόσβεσης στο χώρο του κινητήρα. Κατά τη φωτογράφιση του Οκτωβρίου 2026, το οδόμετρο έδειχνε 24.766 χλμ. Όταν πρωτοπαρουσιάστηκε η C 111 προκάλεσε έντονο ενθουσιασμό, όμως το αυξημένο κόστος, οι αυστηρότερες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων και η πετρελαϊκή κρίση του 1973 τελικά δεν άνοιξαν το δρόμο για τη γραμμή παραγωγής. Η Mercedes ωστόσο, δεν εγκατέλειψε το συγκεκριμένο πειραματικό πρόγραμμα. Οι μεταγενέστερες εκδόσεις C 111-II D και C 111-III με κινητήρες turbodiesel κατέρριψαν συνολικά 16 ρεκόρ, ενώ η C 111-IV του 1979, με V8 κινητήρα biturbo απόδοσης 500 ίππων, έφτασε στην πίστα του Nardο τα 403,978 χλμ./ώρα.