Samenvatting Sanrivatti One (2030) Apex Position: voorovergebogen rijhouding zoals op een superbike Atmosferische 5,5-liter-V10 van Judd met 800 pk en 700 Nm Koolstofvezel koetswerk en een streefgewicht van amper 1.100 kilogram Exclusieve circuitwagen, met eerste leveringen gepland voor 2030 De Sanrivatti One is het geesteskind van Santiago Sánchez Rivero, een 23-jarige ondernemer die de sensaties van een superbike wil vertalen naar een supercar. En daarvoor gooit hij het klassieke cockpitconcept helemaal overboord. Maar de Nederlandse start-up heeft nog meer ambitieuze plannen. 1. Apex Position: voorovergebogen rijhouding zoals op een superbike Vergeet de klassieke kuipstoel waarin je met gestrekte benen naar de pedalen reikt. In de Sanrivatti One ligt de bestuurder voorovergebogen, met het hoofd vooruit, het stuur voor de neus en de pedalen achter zich. Die zogenoemde Apex Position moet de sensaties van een superbike nabootsen. Volgens Sanrivatti levert die ongewone rijhouding niet alleen een intensere rijervaring op, maar verbetert ze ook het zicht op het circuit. De Nederlandse constructeur spreekt van een verticaal gezichtsveld van 28 graden, tegenover 15,5 graden bij een conventionele hypercar. Of die houding ook na een reeks snelle rondjes op Spa-Francorchamps comfortabel blijft, is natuurlijk een andere vraag. 2. Atmosferische 5,5-liter-V10 van Judd met 800 pk en 700 Nm Voor de aandrijving grijpt Sanrivatti niet naar elektromotoren of hybride ondersteuning, maar naar een atmosferische 5,5-liter-V10 van Judd. Die Britse motorspecialist heeft een rijk verleden in de racerij, onder meer als motorleverancier in de Formule 1. Het tiencilinderblok moet 800 pk en 700 Nm ontwikkelen, met een maximumtoerental van liefst 9.000 t/min. Via een sequentiële zesversnellingsbak van Hewland gaat dat vermogen uitsluitend naar de achterwielen. Sanrivatti mikt op een topsnelheid van 330 km/u, al zijn dat voorlopig theoretische streefwaarden. Officieel: Sanrivatti One (2030) - tussen supercar en superbike 3. Koolstofvezel koetswerk en een streefgewicht van amper 1.100 kilogram De Sanrivatti One combineert een monocoque van koolstofvezel met een spectaculair koetswerk dat inspiratie zoekt bij gevechtsvliegtuigen. Kijk maar naar de smalle cockpitkoepel, de enorme luchtinlaten en het al even indrukwekkende spoilerwerk. Ook technisch wil de Nederlandse nieuwkomer geen half werk leveren. Zo voorziet Sanrivatti een pushrodophanging, carbon remmen van AP Racing en gesmede magnesiumvelgen met Michelin-slicks. Het beoogde drooggewicht bedraagt amper 1.100 kilogram, wat in combinatie met de 800 pk sterke V10 een vermogen-gewichtsverhouding van ongeveer 727 pk per ton oplevert. Op papier toch. 4. Exclusieve circuitwagen, met eerste leveringen gepland voor 2030 Een nummerplaat hoef je voor de Sanrivatti One niet aan te vragen, want deze hypercar wordt uitsluitend ontwikkeld voor gebruik op het circuit. De Nederlandse constructeur wil zijn klanten zelfs een specifiek opleidingsprogramma aanbieden om hen vertrouwd te maken met die toch wel bijzondere rijhouding. Voorlopig staat de ontwikkeling nog in haar kinderschoenen. Sanrivatti mikt op een eerste volledig functioneel prototype in 2028, waarna de eerste klantenwagens in 2030 geleverd zouden moeten worden. Over de prijs en de geplande oplage blijft het voorlopig stil. Officieel: Sanrivatti One (2030) - tussen supercar en superbike Of die Apex Position een geniale vondst dan wel een ergonomische nachtmerrie wordt, zal de praktijk moeten uitwijzen. Maar in een wereld waarin hypercars elkaar vooral met steeds hogere vermogens proberen te overtroeven, verdient deze eigenzinnige aanpak alvast enige waardering. Redactionele aanvulling: de specificaties van de Hewland-versnellingsbak, het onderstel, de remmen, het gezichtsveld, de beoogde topsnelheid, het opleidingsprogramma en de prototypeplanning zijn toegevoegd op basis van externe berichtgeving. Alle prestatiecijfers blijven voorlopig doelstellingen van de constructeur.